تقویت و مقاوم سازی سازه

توسطمدیریت

تقویت و مقاوم سازی سازه

روش های تقویت سازه و معماری ، برق و تاسیسات و تجهیزات

راه های مقاوم سازی سازه ها با یکدیگر متفاوت است. به طور کلی تقویت ساختمان ها و مقاوم سازی پی ساختمانهای موجود در برابر زلزله بستگی به نوع ساختمان داشته و راه های بخش خصوصی برای هر یک از انواع روش های مقاوم سازی سازه ای قابل بررسی است. به طور مثال افزودن بادبند در ساختمان های فلزی خیلی ساده بوده در حالی که ساختمان های بتنی در مقاوم سازی سازه بتنی توام با مشکلات اجرایی است و افزودن دیوار برشی در مقاوم سازی با دیوار برشی می تواند راهکار عملی بهتری برای ساختمان های بتنی جهت مقاوم سازی باشد. در مورد ساختمانهای بتنی راهکارهای مختلفی برای تقویت ساختمان تاکنون ارائه شده است:

  • استفاده از بادبند های هم محور یا برون محور فولادی در مقاوم سازی اتصالات فولادی
  • استفاده از پس کشیدگی در مقاوم سازی دال بتنی
  • استفاده از دیوار برشی در مقاوم سازی با دیوار برشی
  • مقاوم سازی با شاتکریت جهت استفاده از میان قاب با مصالح بنایی
  • استفاده از جدایش گره های پایه در گرید مقاوم سازی
  • استفاده از پوشش و غلاف فولادی در مقاوم سازی اجزای غیر سازه ای
  • استفاده از ورق های پوششی یا غلاف اف آر پی در مقاوم سازی با الیاف frp
  • استفاده از لایه های پوششی بتنی با ملات مسلح در مرمت سازه های فولادی
  • مقاوم سازی عایق در استفاده از میراگرهای اصطکاکی ، هیسترزیس و ویسکوالاستیک

در ساختمانهای با طراحی قدیم که بر اساس آیین نامه های قدیم طراحی و ساخته شده اند نقاط ضعفی در سازه به خصوص در مقابل بارهای جانبی و زلزله وجود دارد یعنی مقاوم سازی در سازه های با طراحی قدیم به خوبی انجام نشده است. اصولاً این ساختمان ها که از مقاوم سازی در برابر زلزله کمی برخوردارند دارای رفتار لرزه ای و خصوصیات دینامیکی مناسبی نیستند که در این حالت رفع نقاط ضعف و تقویت ساختمان و مرمت سازه ها بسیار اقتصادی تر از بازسازی آن است.

مقاوم سازی با ژاکت بتنی و بهسازی سازه های فولادی و بتن آرمه روشهای مختلفی هستند که شامل تقویت خارجی عضله ساز های با فولاد معمولی یا مقاوم سازی با فولاد پیش تنیده ، افزایش سطح مقطع عضو بتنی به روش بتن پاشی و مقاوم سازی با شاتکریت و اتصال قطعات پیش ساخته و چسباندن ورق های فولادی باشد.

مقاوم سازی انواع مختلفی دارد که با توجه به نوع سازه و همچنین میزان و نوع آسیب دیدگی سازه می‌توان مدل مناسب را جهت مقاوم سازی پی ساختمان یا مقاوم سازی سازه انتخاب کرد.

تقویت سازه با ژاکت بتنی یا مقاوم سازی به روش ژاکت فولادی مزایای زیادی دارد که در زیر به برخی از آنها اشاره می شود:

  • در مقاوم سازی با شاتکریت امکان اصلاح بیشتر ضعف های قاب بتنی وجود دارد
  • در مقاوم سازی اسکلت فلزی افزایش شکل پذیری المان تقویت شده امکان پذیر است
  • افزایش مقاومت خمشی و برشی در تیرها
  • افزایش مقاومت فشاری در ستون های بتنی با افزایش محصول شدگی بتن با مقاوم سازی با اف آر پی
  • افزایش دوام بتن در تقویت سازه با روش پس کشیدگی
  • کنترل خیز و تغییر شکل ها در سازه با مقاوم سازی اتصال خورجینی
  • مقاوم سازی اسکلت بنایی در کنترل ترک خوردگی سازه
  • مرمت سازه های فولادی در کاهش از ارتعاش حاصل از بارهای ضربه‌ای و دینامیکی

و غیره. موارد فوق برخی از مزیتهای تقویت سازه و مقاوم سازی پی بودند که به آنها اشاره شد.

تقویت سازه های بتن مسلح با بادبند فلزی در سال های اخیر مورد توجه خاص قرار گرفته و کارهای مطالعاتی تحقیقاتی و آزمایشگاهی گسترده‌ای نیز در این زمینه انجام گرفته است. در ژاپن نیز ساختمان های زیادی با این روش تقویت سازه های بتن به روش بادبند فلزی تقویت شده‌اند.

این روش مقاوم سازی اسکلت بنایی و مقاوم سازی اسکلت فلزی به روش بادبند فلزی دارای خواص شکل پذیری بوده و در اثر تقویت وزن ساختمان اضافه نمی شود. امکان نصب پنجره و هواکشی و غیره در مقاوم سازی بافت فرسوده در دهانه های بادبندی شده وجود دارد. روش مقاوم سازی ساختمان در برابر زلزله امکان عمل بهتر ، کنترل بهتر و دقت کافی در ساخت را دارد.

درباره نویسنده

مدیریت editor

دیدگاه‌ها بسته شده اند.

مستقیم با مدیریت