مقاوم سازی ساختمان با مهاربند و بادبند همگرا و واگرا

توسطمدیریت

مقاوم سازی ساختمان با مهاربند و بادبند همگرا و واگرا

مزیت های مقاوم سازی با مهاربند

مقاوم سازی با مهاربند یا بادبند به عضو سخت کننده جانبی سازه گفته می شود. در واقع استفاده از مهاربند در مقاوم سازی سازه های بتنی بر روی ساختمان آن را در مقابل نیروهای جانبی همچون نیروی باد یا زلزله محافظت می کند و مهاربند کمانش تاب باعث می شود به استحکام سازه افزوده شود.

در واقع بادبند و مهاربند زانویی در مقاوم سازی عایق نیروهای تخریب کننده را به خوبی مهار میکند. با ان کار دیگر نه تنها تلفات انسانی در اثر زلزله وجود نخواهد داشت، بلکه خسارت مالی نیز بسار کمتر می شود. طراحی و اجرای انواع بادبندها در مقاوم سازی تیر فولادی به خصوص در کشور عزیزمان ایران به دلیل زلزله خیز بودن بیشتر مناطق آن از اهمیت ویژه ای جهت مقاوم سازی سازه برخوردار است که کارفرمایان باید به آن توجه کامل داشته باشند.

همچنین می توان با استفاده از کاشت بولت در تیر و ستون و پوشاندن این المان ها در بتن دیوار برشی و استفاده از مهاربند در مقاوم سازی به روش دیوار برشی انسجام خوبی بین دیوار و سازه موجود بر قرار نمود.

همچنین آرماتورهای دیوار برشی در مقاوم سازی با بادبند کمانش باید در طبقات بصورت پیوسته باشد تا نیروهای لرزه ای بتواند بصورت پیوسته در ارتفاع دیوار از بالا به پایین و نهایتا به فونداسیون منتقل گردد.

انواع مهاربندها، مهاربندی ساختمان را می توان به انواع مختلفی تقسیم بندی کرد اما در این مقاله از آرین تیس سعی داریم به سبک آیین نامه مقاوم سازی ساختمان با مهاربندهای همگرا و واگرا را تقسیم بندی کرده و برای شرح دهیم. با توجه به این موضوع مهاربندهای کمانش تاب را به سه دسته همگرا، واگرا و سیستم های نوین مهاربندی ساختمان دسته بندی می شوند.

تجربه زلزله های اخیر نشان داده است که اهمیت طراحی سازه های مقاوم در برابر بارهای زلزله کمتر از بارهای ثقلی نمی باشد. از این رو پیش بینی تمهیدات لازم برای ایجاد ساختمانهای مقاوم سازه شده در برابر این پدیده طبیعی مخرب ، در سال های اخیر بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. کاربرد سازه های فولادی با توجه به سرعت اجرا، فراوانی مصلاح و نیروی اجرایی بسیار رایج بوده و در اکثر آن ها از قاب های مهاربندی و مقام سازی سازه با مهاربند به عنوان سیستم لرزه بر استفاده گردیده است.

با پیشرفت علم مهندسی سازه و توجه به مفاهیمی هم چون مهاربند ، شکل پذیری ، ظرفیت جذب ، استهلاک انرژی در سازه ها و مقاوم سازی اسکلت بنایی بتنی این سیستم به عنوان جایگزینی مناسب برای سیستم های با مهاربندی همگرا مطرح شد. علاوه بر آن، گاهی اوقات با نیازهای معماری طرح نیز مغایرت دارند. لذا در گذشته برای رفع این مشکل و بدون توجه به رفتارهای لرزه ای، سیستم های با مهاربندی واگرا مورد استفاده قرار گرفتند.

مهاربند های همگرا و ویژگی های آن:

لازم به ذکر است که یک مهاربندی ساختمان خوب که به صورت اصولی نصب و اجرا شده باشد باید طبق اصول طراحی در شرایط زلزله های شدید قادر باشد پاسخ ارتجاعی پایدار و مقاومی از خود نشان دهد.  از خصوصیات مهم مهاربند همگرا در مقاوم سازی سازه در برابر زلزله را می توان به این نکته اشاره کرد که هر دو طرف مهاربند همگرا در بهسازی لرزه ای به محل اتصال تیر به ستون می باشد که این اتصال توسط ورق هایی انجام می گیرد.

در واقع هدف از طراحی و ساخت مهاربند همگرا این می باشد که این مهاربند زانویی قادر باشد تحت بارهای لرزه ای بتواند مقاومت سازه بالایی از خود نشان دهد و انرژی ایجاد شده از زلزله به وسیله مهاربند کمانش تاب و یا جاری شدن مهاربند مستهلک شود.  سایر اعضای تکمیل کننده مقاوم سازی با استفاده از بادبند نیز به هدف تحمل سطح بار و فشار وارده طراحی می شوند که به کمانش تاب و جاری شدن بادبند در مقاوم سازی اسکلت فلزی منجر می شود.

مهاربندهای واگرا و ویژگی های آن:

اگر بخواهیم مهاربند واگرا را به طور کلی توضیح دهیم به طور کلی می توان گفت این نوع مهاربند کمانش تاب به محل اتصال تیر به ستون متصل نمی باشد. البته ممکن است یک سر آن متصل باشد ولی به طور حتم یک سر آن به محل اتصال تیر به ستون در مقاوم سازی به روش ژاکت بتنی وصل نمی باشد.

درباره نویسنده

مدیریت editor

دیدگاه‌ها بسته شده اند.

مستقیم با مدیریت